Ingezonden bericht van Jeroen Zonneveld, raadslid SP

Een nieuw cultureel en economisch centrum in een voormalige ambachtschool moet de Indische Buurt, een wijk in het Amsterdamse stadsdeel Zeeburg, een nieuwe stimulans geven. De buurt behoort tot de veertig wijken, die minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie (WWI) wil omtoveren tot krachtwijken.

De afgelopen jaren is een voormalige ambachtsschool, uit begin 1900, aan het Timorplein in de Indische Buurt in Amsterdam volledig gerestaureerd en omgebouwd tot een multifunctioneel gebouw van 12.000 vierkante meter.  In het gebouw zijn een Stayokay budgethotel, twee bioscoopzalen, een theaterzaal, café-restaurant, een buurtcomputercentrum, een podium voor live optredens, 36 kleinschalige kantoorruimtes en een scholings- en conferentiecentrum gevestigd. Het project is resultaat van een samenwerkingsverband van Stayokay, woningcorporatie Ymere, het International Institute for Research and Education (IIRE), de Stichting Onderlinge Studenten Steun Kriterion, Cybersoek Digitale Trapveld Zeeburg en stadsdeel Zeeburg. De kosten van de aankoop en de verbouwing van het pand, dat in bezit is van Stayokay en Ymere, bedroegen ongeveer ˆ 12 miljoen. Zowel de gemeente Amsterdam als de Europese Unie (fonds voor Regionale Ontwikkeling) subsidiëren het project.

De samenwerkende organisaties hebben met het stadsdeel Zeeburg een sociaal convenant afgesloten. Daarin is vastgelegd dat de verschillende activiteiten die alle betrokkenen ondernemen de veiligheid en leefbaarheid in de wijk moeten bevorderen. Stayokay heeft dit onder meer vormgegeven door de belofte om eenderde van het personeel aan te trekken uit de buurt. Woningcorporatie Ymere heeft voor de kleine kantoren vooral huurders op het oog die een binding hebben met de wijk. Cybersoek richt zich volledig op buurtbewoners, die in het computercentrum kunnen leren omgaan met computers en internet. Studio K, met twee bioscopen, een theater en een café-restaurant, biedt een laagdrempelig aanbod van film, muziek en theater dat recht doet aan de kleurrijke samenleving aan de oostelijke kant van Amsterdam.

Minister Vogelaar, die zondag de opening verrichtte van het pand, liet tijdens een door het IIRE georganiseerd minidebat weten dat het concept van het Timorplein precies past in haar idee om van de probleemwijken weer krachtwijken te maken. ‘We noemen de veertig geselecteerde wijken nu krachtwijken omdat tijdens mijn bezoek aan die wijken veel bewoners aangaven dat zij geen behoefte hebben aan het etiket van probleemwijk. Het kabinet wil de kracht die in wijken als de Indische Buurt in potentie aanwezig is, weer terugbrengen bij de bewoners. Op wijkniveau zullen hiervoor de doelen gedefinieerd moeten worden. Dat gaan we niet in Den Haag doen.’ Vogelaar roemde vervolgens de samenwerking en de synergie tussen de partijen die deelnemen aan het Timorpleinproject. ‘Het is een pareltje voor de buurt en kan zeker in het kabinet dienen als voorbeeld van een wijkgerichte aanpak. Bij de kwaliteitsslag die ons voor ogen staat, denken we namelijk nog te veel in stenen.’

Bestuursvoorzitter Lex Pouw van woningcorporatie Ymere benadrukte dat het bezig zijn met stenen ook effect heeft op een buurt. ‘Daar is het Timorplein een voorbeeld van. Met initiatieven als deze stimuleren we onder andere de laagdrempelige werkgelegenheid. Maar als corporaties zorgen wij met onze investeringen in een mengeling van koopwoningen en goedkope en duurdere huurwoningen ook voor een gevarieerde buurt. Essentieel hierbij is wel de samenwerking tussen verschillende partijen, zoals het stadsdeel. Uiteindelijk begint sociaal ondernemerschap natuurlijk bij mensen zelf.’
De benadering van corporatievoorzitter Pouw sloot naadloos aan bij de visie van stadsdeelvoorzitter Nico Papineau Salm. Hij zag nog te veel instellingen die langs elkaar heen werken. ‘Bij het Timorplein zijn het juist de samenwerking en de initiatieven van de mensen van de verschillende organisaties geweest die dit unieke project mogelijk hebben gemaakt. Als stadsdeel hebben wij steeds de taak mensen te verleiden om iets te ondernemen. Het is hun wijk, zij moeten er iets moois van maken.’

Tussen alle optimistische woorden, ontbraken tijdens de feestelijke opening van het Timorplein de kritische kanttekeningen niet. Leo de Kleijn, SP-gemeenteraadslid in Rotterdam, prees het samenwerkingsproject en wees er en passant op dat Amsterdam en Rotterdam meer op elkaar lijken dan menigeen denkt. Ook in de havenstad gaat het om nieuwe buurtinitiatieven en het creëren van gemengde wijken. De Kleijn: ‘Het gaat echter al dertig jaar om dezelfde wijken, waar allerlei problemen zich concentreren. Ik ben bang dat nu weer hetzelfde gebeurt als de afgelopen dertig jaar. Aan de ene kant wordt er in wijken geïnvesteerd, maar tegelijkertijd wordt door bezuinigingen het jongeren- en welzijnswerk afgebroken. En omdat nu goedkope huurwoningen plaats moeten maken voor duurdere huur- en koopwoningen, voorspel ik over vijftien jaar een groot tekort aan bereikbare woningen voor de laagste inkomensgroepen.’

Buurtbewoner Firoez Azarhoosh, die tevens lid is van de denktank sociale cohesie Zeeburg, sloot bij De Kleijn door als ‘optimist’ te beklemtonen dat problemen als slechte woningen, werkloosheid, achterstand en isolement ook zonder geld van minister Vogelaar op te lossen zijn. ‘De valkuil van het optimisme is echter de bureaucratie, met de pojectaanpak, het meten en monitoren. We moeten oppassen niet steeds nieuwe projecten te starten naast de oude, die mislukt zijn. De nadruk moet liggen op de bewoners zelf, die sociaal ondernemer over hun eigen leven moeten worden. Het Haagse bekvechten in de krant over wie de 200 miljoen van Vogelaar krijgt, slaat het enthousiasme hier dood.’

Tekst: Jeroen Zonneveld, redacteur Staatscourant

Kijk ook op

http://www.timorplein.nl
http://www.zeeburg.amsterdam.nl

Een paar vragen voor de vuist weg:

“Stayokay heeft dit onder meer vormgegeven door de belofte om eenderde van het personeel aan te trekken uit de buurt”

Is dit al effectief en waarom niet meer dan eenderde? Wie bedenkt dit en waarom?

“Studio K, met twee bioscopen, een theater en een café-restaurant, biedt een laagdrempelig aanbod van film, muziek en theater dat recht doet aan de kleurrijke samenleving aan de oostelijke kant van Amsterdam”.

Wat is laagdrempelig aanbod van etc.... ? Wie bepaalt dit en op basis waarvan?

En wie waren er nu eigenlijk bij dat debat aanwezig? Betaalde Smoothtalkers??

Ron Dirkzwager had het over 3 miljoen euro’s van de Europese Unie. Wil dit zeggen dat het stadsdeel de overige 9 miljoen heeft betaald? En hoe zit dat dan met de term dat Timorplein het ‘bezit’ is van Stay Okay en Ymere?

Ik bedoel, zo kan iedereen wel een bussiness beginnen nietwaar?

Van de website van onze stadsdeelvoorzitter Nico Papinau Salm:

Timorpleingebouw geopend

Op zondag 2 september jl. was het zover, de verbouwde oude ambachtschool in de Indische Buurt werd geopend. In het gebouw aan het Timorplein zitten Stayokay(hostel), Cybersoek(digitaal trapveld) Studio K(film, podium) IIRE(International Institute for Research en Education) en kleine bedrijfsruimten die worden verhuurd door Ymere. De feestelijke opening vond plaats op het plein voor het gebouw, na een korte toelichting van alle de gebruikers, het stadsdeel en de centrale stad opende minister Vogelaar met een druk op de knop het gebouw. De minister noemde het gebouw een pareltje voor de buurt. Hierna zag ik enorm veel mensen - waaronder velen uit de buurt - gebruik maken van de rondleidingen door het hele gebouw. Buurtbewoners noemden het een aanwinst voor de buurt.  Door IIRE was een debat georganiseerd over de vernieuwing van de Indische Buurt. Voor het debat was zoveel belangstelling dat er alleen plek was voor mensen die zich van te voren hadden aangemeld.. Centraal in het debat stond de aanpak van de vernieuwing van de buurt en de bijdrage die de wijkaanpak van minister Vogelaar daar aan kan leveren. Ik heb naar voren gebracht dat de vernieuwing van de afgelopen al de nodige resultaten heeft opgeleverd, maar dat er wat betreft de woningen, openbare ruimte er nog het nodige moet gebeuren. Het convenant dat het stadsdeel deze zomer met de corporaties De Alliantie, Eigen Haard en Ymer heeft gesloten is daarvoor een belangrijk instrument. Maar met het opknappen van de woningen zijn we er niet, omdat er de nodige sociale problemen zijn. Veel mensen hebben geen werk, jongeren gaan van school zonder diploma en er zijn problemen ‘achter de voordeur’. Om deze problemen aan te pakken is extra geld nodig, geld wat mij betreft via de wijkaanpak uit Den Haag moet komen.  Van te voren was afgesproken dat in het debat niet gesproken zou worden over de financiering van de wijkaanpak, maar ik vind dat de minister op korte termijn met een oplossing moet komen. Een oplossing waarbij de afspraak dat de 250 miljoen euro die de corporaties in de Indische Buurt gaan investeren volledig overeind blijft.

Maar hoe moeten die 250 miljoen euro’s van de woningcorporaties ervoor gaan zorgen dat jongeren van 8 jaar en ouder niet meer buiten op straat gaan rondhangen en de buurt onveilig maken door hun baldadig gedrag en dat allochtonen zich nederlander gaan voelen en dat nederladers zich weer prettig voelen in hun wijk en dat mensen ongeacht hun welles/nietes-geloof zich geborgen voelen in onze maatschappij?

Ik hoor maar steeds extra geld? Voor wie is dit extra geld dan bestemd? Voor woningen waar de genoemde ‘probleemmensen’ helemaal niet kunnen gaan wonen omdat ze te arm zijn om de hoge huren van deze nieuwbouwwoningen te kunnen betalen?

Tess, ik denk dat jij de spijker op de kop slaat.
Alle goedkope sociale woningbouw wordt opgeofferd er komt dure sociale woningbouw voor terug dus de woningen voor probleem mensen worden steeds minder. Er moeten meer welgestelde de buurt worden ingetrokken dus de probleem mensen moeten maar zoeken naar een andere wijk. Want allemaal kunnen ze niet hier blijven. Een voorbeeld Het Bornoeblok heeft nu 124 goedkope sociale woningen met een groot achterstallig onderhoud het gaat tegen de vlakte en er komen slechts 21 sociale woningen in de dure sector terug overigens ook maar 47 koopflats.

Met andere woorden de prachtwijken waar Vogelaar en de haren ons aan willen zijn wijken voor welgestelden met een enkele arme drommel ertussen!

Nu ja ik ben t er helemaal mee eens maar voor de sake of the discussion....
het is natuurlijk wel zo dat er al ontzettend veel sociale woningbouw in de INdische Buurt is en dat dat is wat die wijk eenzijdig maakt.
De enige goede oplossing voor het probleem zou een sociale woningbouw op de kalverstraat zijn. Zo moeilijk is dat overigens niet. Als de onttrekking van bovenwoningen door winkels ongedaan wordt gemaakt, komt er een enorme voorraad aan huurwoningen vrij.

Het gaat ook niet over wel of niet sociale woningbouw zaz, maar over de betaalbaarheid van sociale woningen en de relatie betaalbaarheid van woningen en probleemwijken met probleemmensen dit in tegenstelling tot prahtwijken met prachtmensen.

En voor de discussiesake ... tja ... ik vind nog steeds dat Zeeburg verkocht wordt voor veel geld dat niet bij de mensen met de grootste problemen komt!

Misschien moet de sociale woningbouw in de Indische Buurt naar 100%?

Wat is de definitie van sociale woningbouw?

Gesubsidieerd wonen voor minder draagkrachtigen.

@ 9

Hmmm ... 100% is veel. Nee, ik zou zeggen 70-30.

Voordat Herrema de vernieuwing enkele jaren geleden inzette, was die verhouding 80-20. Ik begrijp dus dat je in principe achter de nieuwe lijn staat!